تبلیغات
همه چی در دووزاری - در باره مسیح دجال چه می دانید؟
در باره مسیح دجال چه می دانید؟
 همان طور در سلسله بحث های فراماسونری و جوامع سری جهانی آمد هدف اصلی این گونه جوامع که بیشتر آنها ریشه یهودی دارند تسلط بر دنیا و آماده نمودن جهان در جهت ظهور بزرگترین فتنه در دنیا است . زیر بنای نظم نوین جهانی که در حال کامل شدن است جهانی یکپارچه و تحت حکومت جهانی دجال است . این شر و فتنه بزرگ به زودی ظهور خواهد نمود و یكی از علامت های بزرگ است كه خداوند آن را برای نزدیك شدن قیامت و اجل آن اراده كرده است و آن از بزرگترین آزمایشی می باشد كه خداوند بندگانش را با آن امتحان می كند تا آنجا كه پیامبر، فتنه او را به فتنه قبر تشبیه می نماید. رسول الله- صلی الله علیه و سلم- می فرماید:** .. أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِی قُبُورِكُمْ مِثْلَ أَوْ قَرِیبَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِیحِ الدَّجَّالِ**[1] (…همانا شما در قبرهایتان به فتنه ای مانند یا نزدیك به مسیح دجال دچار می شوید.) آنچه كه بر بزرگی این فتنه دلالت می نماید این است كه تمام پیامبران گروهها و دسته های خویش را از آن برحذر داشته اند و پیامبر- صلی الله علیه و سلم- نیز دوری از آن را ابلاغ نموده است تا آنجا كه بیشتر اصحاب گمان می كردند كه دجال از ایشان نزدیك است همانگونه كه در صحیح بخاری ثبت شده است.
فتنه او كه ادعای ربوبیت است پوشیده نمی ماند پس گمان می شود كه او پروردگار است. خداوند بر دستهای او كارهای خارق العاده را جاری می سازد كه آن را بر درستی ادعایش دلیل قرار می دهد. از جمله كارهای خارق العاه ای كه پیامبر از آن خبر داده این است كه همراه او بهشت و آتش است- بهشت او در حقیقت آتش و آتشش در حقیقت بهشت است- با او رودهایی از عسل و آب و كوهی از نان به همراه دارد. به آسمان می گوید ببار می بارد؛ به زمین می گوید برویان، می رویاند؛ به زمین دستور می دهد كه گنجهای خویش را برایش نمایان سازد پس مانند زنبور عسل خارج می شوند؛ نزد قومی می آید به او ایمان می آورند پس بر ایشان باران نازل می كند؛ زمینشان را سرسبز می نماید و چهارپایانشان چاق می گردند؛ پیش قومی دیگر می رود دعوتش را رد می نمایند و تصدیقش نمی كنند دچار قحطی و گرسنگی می شوند و تمام آنچه روی می دهد به اذن و مشیت پروردگار برای امتحان و آزمایش می باشد.
با ظهور دجال فتنه و بلا و نارحتی زیاد می شود و تشریع كننده كریم اسباب دفع فتنه را بیان كرده است. فتنه، كسانی را در بر می گیرد كه از آن اسباب شناخت ندارند یا در عمل به اسباب شرعی كه شریعت برای دفع آن بیان كرده است كوتاهی نموده اند. كه آن اسباب به شرح زیر می باشند:
 1. شناخت حالت و صفات او: پیامبر- صلی الله علیه و سلم- بر شناخت مؤمنان نسبت به صفات دجال حریص بودند تا اگر بر آنان ظاهر شد بر او آگاهی یابند. پیامبر- صلی الله علیه و سلم- خبر داده كه بین دو چشمش كلمه كافر مكتوب شده است كه هر خواننده یا امی می تواند آن را بخواند. چشم راست او كور است؛ جوانی سفید رنگ مایل به سرخ می باشد و موهای سرش جعد مانند است. قامتی كوتاه و بدنی نیرومند دارد.
 2. شناخت قرائت قرآن، دعاها و چیزهای دیگر كه شر و فتنه او را دفع می كند: از دعاهای پیامبر- صلی الله علیه و سلم- در نمازش این دعا می باشد:**اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَسِیحِ الدَّجَّالِ...**[2] (پروردگارا از عذاب قبر، فتنه مسیح دجال و … به تو پناه می برم.) پیامبر- صلی الله علیه و سلم- بر مواظبت این دعا بعد از تشهد در نماز امر نموده اند كما اینكه از ابوهریره -رضی الله عنه- ثابت است كه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- فرمودند:** إِذَا تَشَهَّدَ أَحَدُكُمْ فَلْیَسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ یَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْیَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِیحِ الدَّجَّالِ**[3] (هنگامی كه یكی از شما در تشهد قرار گرفت از چهار چیز به خداوند پناه ببرد و بگوید: خداوندا از عذاب جهنم، عذاب قبر، فتنه زندگی و مرگ و از شر فتنه مسیح دجال به تو پناه می برم.) و پیامبر- صلی الله علیه و سلم- بیان نمود كه آنچه باعث می شود مسلمان به وسیله آن از شر فتنه دجال محفوظ بماند ده آیه اول سوره كهف می باشد. از ابودرداء -رضی الله عنه- روایت است كه پیامبر- صلی الله علیه و سلم- فرمودند:**مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آیَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الْكَهْف عُصِمَ مِنْ الدَّجَّالِ**[4] (هركس ده آیه اول سوره كهف را حفظ نماید از دجال محفوظ می شود.) و از اسباب دفع فتنه دجال فرار و دوری كردن از اوست. رسول الله- صلی الله علیه و سلم- می فرماید:**مَنْ سَمِعَ بِالدَّجَّالِ فَلْیَنْأَ عَنْهُ فَوَاللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ لَیَأْتِیهِ وَهُوَ یَحْسِبُ أَنَّهُ مُؤْمِنٌ فَیَتَّبِعُهُ مِمَّا یَبْعَثُ بِهِ مِنْ الشُّبُهَاتِ**[5] (هركس از ظهور و خروج دجال اطلاع یافت از آن دوری گزیند. قسم به خدا همانا مردی بر او وارد می شود و او به آنچه از شبهات همراه او است ایمان می آورد.)
این بعضی از اسباب و وسایلی بود كه تشریع كننده بزرگوار برای كسی كه در فتنه قرار می گیرد را بیان داشته تا به وسیله آن شبه را دفع نماید. كسی كه منزلت و شأن او را بداند و از كارش اطلاع یابد چه بسا ظهورش باعث افزایش ایمان كسانی كه از او شناخت دارند گردد. برای این است كه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- خبر داده كه بزرگترین تبعیت كنندگان دجال كافران و جاهلان مسلمان می باشند.
این فتنه دجال و راههای دفع آن بود. اما در باره اینكه چه مدت زمانی در زمین می ماند رسول الله- صلی الله علیه و سلم- فرموده اند كه چهل روز می ماند، یك روز مانند یك سال، یك روز مانند یك ماه، یك روز مانند یك هفته و سایر روزها مانند روزهای ما می باشند. همانگونه كه مسلم نیز روایت نموده است.
اما در آخر دجال- كه بزرگترین دلیل بر كذب و دروغش می باشد- به دست عیسی - علیه السلام- كشته می شود. پیامبر- صلی الله علیه و سلم- خبر داده كه عیسی به دنبال نازل شدن از آسمان دجال را جستجو می كند و در باب لد شهری نزدیك بیت المقدس او را می یابد و می كشد كما اینكه در صحیح مسلم ثابت است.
این همان دجال- لعنه الله – است كه خداوند او را آزمایشی برای بندگانش قرار داده است. به صدق و درستی خبر ایمان داریم و با اطلاع از آن یقینمان افزایش می یابد. و این فتنه ای است كه كسی از آن نجات نمی یابد مگر كسانی كه به كتاب خدا و سنت پیامبر- صلی الله علیه و سلم- چنگ زده باشند.


طلوع نمودن خورشید از مغرب


طلوع نمودن خورشید از مغرب از چیزهای عظیم و شگفت آوری است كه تمام زمین را در بر می گیرد و اهل آن را سراسیمه و سرگردان می نماید.
به تحقیق خداوند عزوجل آن را نشانه ای برای نزدیك شدن قیامت و اجل آن قرار داده است. و این نشانه قابل تمییز از نشانه های دیگر قیامت كبری است زیرا آن در آسمان دنیا حادث می گردد و تمام مردم آن را می بینند و بعد از واقع شدن آن، در توبه بسته می شود. این سه نشانه آن را از سایر علامتها مشخص و تمییز می گرداند. و این فوق آنچه است كه حادث گردیده است زیرا كه عقلاء و خردمندان را به شگفتی می اندازد.
دلیل اینكه آن یكی از علامت های قیامت كبری است و با ظهور آن دیگر توبه قبول نمی گردد این سخن الله تعالی می باشد كه می فرماید:*یَوْمَ یَأْتِی بَعْضُ آَیَاتِ رَبِّكَ لَا یَنْفَعُ نَفْسًا إِیمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آَمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِی إِیمَانِهَا خَیْرًا*[6] «روزی كه بعضی از آیات پروردگارت بیایند كسی كه قبلاً ایمان نیاورده یا در ایمان خویش عمل خیری را كسب نكرده ایمان آوردنش برای او هیچ نفعی ندارد.» و بخاری و مسلم از پیامبر روایت می كنند كه فرمود:**لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتْ فَرَآهَا النَّاسُ آمَنُوا أَجْمَعُونَ فَذَلِكَ حِینَ لَا یَنْفَعُ نَفْسًا إِیمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِی إِیمَانِهَا خَیْرًا** (قیامت برپا نمی گردد تا اینكه خورشید از مغرب طلوع می كند پس هنگامی كه مردم آن را دیدند همگی ایمان می آورند در آن هنگام كسی كه قبلاً ایمان نیاورده یا در ایمان خویش عمل نیكویی را كسب ننموده ایمانش برای او سودمند نمی باشد.) و در صحیح مسلم از پیامبر- صلی الله علیه و سلم- روایت شده كه فرمود:**إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ یَبْسُطُ یَدَهُ بِاللَّیْلِ لِیَتُوبَ مُسِیءُ النَّهَارِ وَیَبْسُطُ یَدَهُ بِالنَّهَارِ لِیَتُوبَ مُسِیءُ اللَّیْلِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا** (همانا الله عزوجل دست خویش را در شب می گستراند تا توبه كسی كه در روز گناه نموده را قبول نماید و دست خویش را در روز می گستراند تا توبه كسی كه در شب گناه نموده را قبول كند تا اینكه خورشید از غرب طلوع می كند.)
این یكی از بزرگترین نشانه های قیامت كبری است كه خداوند آن را مقدمه ای برای روز قیامت قرار داده و حضور آن یادآور این است كه بین قبول توبه و رد آن دیگر جدایی افتاده است.


یأجوج و مأجوج


خروج یأجوج و مأجوج یكی از نشانه هایی می باشد كه بر نزدیك شدن قیامت و سرانجام آن دلالت می نماید. آنها مخلوقی از مخلوقات خداوند و از فرزندان آدم - علیه السلام- می باشند كه دارای توانایی و قدرت ممتازی هستند كه حدیث آنها را بدین گونه وصف می نماید:**لَا یَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ**[7] (هیچ احدی توانایی جنگیدن با آنها را ندارد.)
یأجوج و مأجوج از همان ابتدای دنیا اهل شر و فساد بودند و هر چه در اطراف آنها بود از ظلمشان در امان نبود. هیچ سرسبزی نبود مگر اینكه آنها آن را می خوردند و هیچ خشكی نبود مگر اینكه به آنجا رفته بودند تا اینكه پادشاه صالح، ذوالقرنین،-رضی الله عنه- آمد و اهل آن بلاد آنچه از شر ایشان بر سرشان آمده بود، پیش او شكایت كردند و از او خواستند كه بین ایشان و یأجوج و مأجوج سدی بنا كند تا بینشان حائل شود. پس او آن كار را كرد و سد بزرگی را بین دو كوه بزرگ از آهن و مس مذاب درست نمود كه تا زمان صبح بسیار محكم گردید و بدین وسیله خداوند شر یأجوج و مأجوج را از بندگانش دفع نمود. هنگامی كه صبح نمودند دیدند كه با سد ذوالقرنین محاصره شده اند. از آن روز كه آن سد را بر ایشان بنا نهاد آنها هر روز آن را می كَنَند تا به آخر نزدیك شود. امیرشان می گوید: برگردید فردا آن را خواهیم كَند. پس بیشتر از آنچه بود را به آن برمی گرداند تا مدتی را كه خداوند نوشته كه آنها باید در محاصره سد بمانند به پایان برسد. خداوند هنگامی آنها را به سوی مردم خارج می گرداند كه شعاع خورشید نزدیك شود. در آن هنگام امیرشان می گوید: فردا ان شاء الله تعالی آن را خواهیم كَند. پس به سوی آن برمی گردند و او مانند شكل و هیئتش می باشد هنگامی كه آن را ترك می كنند. به فضل این سخن كه گفتند ان شاء الله و امر را به مشیت خداوند سبحان برگرداندند از آن خارج می شوند پس آن را می كَنند و در سپاه عظیمی بر مردم خارج می شوند. هیچ كس توانایی جنگیدن و رویارویی با آنها را ندارد آن مانند سپاه ملخ هایی است كه هرگاه بر خلق حمله كنند آنها را می كشند، مزارع را ویران می كنند و اگر به آب برسند تمام آن را می نوشند.
بر سرزمین سبز پر از زندگی و نباتات وارد می شوند هنگامی كه آن را ترك می كنند خشكی تمام آن را فرا گرفته است و مرگ شایع می شود و ترس قلبهای كسانی كه زنده هستند و در آن قرار دارند را فرا می گیرد. شكی وجود ندارد كه آن روز سختی است كه اسیر آن خلق می شوند و به سوی پروردگارشان شكایت می كنند. از خداوند سلامتی و عافیت را مسئلت می نماییم.
و دلیل بر اینكه خروج یأجوج و مأجوج از علامت های قیامت است، بسیار است كه از آن جمله این سخن الله تعالی است كه می فرماید:*حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ یَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ یَنْسِلُونَ*[8] «تا وقتی كه راه یأجوج و مأجوج گشوده شود و ایشان از هر پشته ای بتازند.» و خبر ایشان در حدیث حذیفه بن اسید در صحیح مسلم در باره تعداد شرطهای قیامت كبری آمده است.
سنت نبوی به تفصیل این خروج را برای ما ذكر نموده است. در احادیث صحیح آمده:**أن الله یأذن لیأجوج ومأجوج بالخروج فیخرجون مسرعین ، فیشربون الماء ، ویهلكون الزرع ، وَیَفِرُّ النَّاسُ مِنْهُمْ ، ویوحی الله إلى عبده ونبیه عیسى علیه السلام إِنِّی قَدْ أَخْرَجْتُ عِبَادًا لِی لَا یَدَانِ لِأَحَدٍ بِقِتَالِهِمْ فَحَرِّزْ عِبَادِی إِلَى الطُّورِ - اسم جبل - ، فینحازون إلیه ، فیأتی أوائل یأجوج ومأجوج عَلَى بُحَیْرَةِ طَبَرِیَّةَ فَیَشْرَبُونَ مَا فِیهَا وَیَمُرُّ آخِرُهُمْ فَیَقُولُونَ لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ، ثم یَرْمُونَ بِسِهَامِهِمْ فِی السَّمَاءِ فَتَرْجِعُ مُخَضَّبَةً بِالدِّمَاءِ- فتنة من الله وابتلاء - فَیَقُولُونَ قَهَرْنَا أهل الأرض ، وغلبنا أهل السماء ، وَیُحْصَرُ نَبِیُّ اللَّهِ عِیسَى وَأَصْحَابُهُ بجبل الطور حتى یلقوا من حصارهم عنَتَاً وجوعاً. فیدعو عیسى علیه السلام ربه عز وجل فیرسل على یأجوج ومأجوج دوداً فی رقابهم فیصبحون قتلى . ثُمَّ یَهْبِطُ نَبِیُّ اللَّهِ عِیسَى وَأَصْحَابُهُ إِلَى الْأَرْضِ فَلَا یَجِدُونَ فِی الْأَرْضِ مَوْضِعَ شِبْرٍ إِلَّا مَلَأَهُ رائحتهم الكریهة .فیدعون الله فَیُرْسِلُ اللَّهُ طَیْرًا عظیمة فَتَحْمِلُهُمْ فَتَطْرَحُهُمْ فی البحر ، ثُمَّ یُرْسِلُ اللَّهُ مَطَرًا لا یمنع مِنْهُ بَیْتُ مَدَرٍ وَلَا وَبَرٍ فَیَغْسِلُ الْأَرْضَ حَتَّى یَتْرُكَهَا كالمرآة صفاءً ونقاءً ،ثُمَّ یُقَالُ لِلْأَرْضِ أَنْبِتِی ثَمَرَتَكِ وَرُدِّی بَرَكَتَكِ، حتى تأكل الجماعة من الناس من الرمانة الواحدة فتكفیهم ، ویبارك فی اللبن حتى أن اللقحة - الناقة الحلوب - من الإبل لتكفی الجماعة العظیمة من الناس ، وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْبَقَرِ لَتَكْفِی الْقَبِیلَةَ مِنْ النَّاسِ وَاللِّقْحَةَ مِنْ الْغَنَمِ لَتَكْفِی الْفَخِذَ - دون القبیلة - مِنْ النَّاسِ** (خداوند به یأجوج و مأجوج اجازه می دهد كه خارج شوند پس با خوشحالی خارج می گردند، آبها را می نوشند، مزارع را تباه می كنند و مردم از آنها فرار می نمایند.خداوند به بنده و نبی اش عیسی - علیه السلام- وحی می نماید كه من بندگانی را برآوردم كه كسی یارای مقابله با آنها را ندارد. بندگانم را به سوی طور- اسم كوهی است- جمع كن. خداوند یأجوج و مأجوج را برمی انگیزد كه از هر گوشه می شتابند كه اولین دسته ایشان از كنار دریاچه طبرستان گذشته و همة آب آن را می آشامند و آخرین دسته ایشان كه از آن می گذرد می گوید: روزی در این دریاچه آب بوده است. سپس تیرهایشان به سوی آسمان می اندازند پس تیرهای خونین به سویشان برمی گردد- فتنه و آزمایشی از جانب خداست- ما اهل زمین را مغلوب كردیم و بر اهل آسمان غالب می شویم. پیامبر خدا، عیسی، - علیه السلام- و یارانش محاصره می شوند تا اینكه دچار سختی و گرسنگی می گردند. عیسی - علیه السلام- درخواست كمك می نماید پس خداوند كرمهایی را در گردنهایشان به وجود می آورد كه تا صبح همه را می كشد و سپس عیسی - علیه السلام- و یارانش فرود می آیند و یك وجب جایی را نمی یابند مگر اینكه از بوی بد ایشان متعفن شده است. از خداوند درخواست كمك می نمایند و خداوند نیز پرندگان بزرگی را می فرستد كه آنها را حمل می كنند و در آب می اندازند. بعد از آن خداوند بارانی را می فرستد كه در برابر آن هیچ خانه كلوخ و پشمی نمی ماند. پس زمین را شسته و مانند آیینه صاف و پاكیزه می شود. سپس به زمین گفته می شود: میوه ات را برویان و بركتت را بیرون كن تا اینكه جماعتی از مردم از یك انار می خورند پس برای آنان كفایت می كند و در شیر بركت می نهد تا آنجا كه شیر شتر شیرده برای یك گروه بزرگ از مردم، گاو شیرده برای یك قبیله از مردم و گوسفند شیرده برای مردان یك قبیله از مردم كافی است.)
یأجوج و مأجوج یكی از نشانه های قیامت و نزدیك شدن آن می باشند. خروج ایشان برای مردم فتنه و آزمایش می باشد مگر اینكه خداوند سبحانه و تعالی هر چه زودتر بندگانش را از شر ایشان با دعای پیامبرش، عیسی، - علیه السلام- و بندگان صالحش نجات دهد و مردم بعد از مرگ آنها در ناز و نعمت زندگی می كنند.

روی دادن سه خسوف در قیامت كبری


همانا از بزرگترین چیزهایی كه در آخرالزمان قابل شناسایی می باشد نزدیك شدن قیامت و امورات آن و ظاهر شدن حادثه های بزرگی است كه در دنیا اختلال ایجاد می كند و نظم آن را به هم می زند. از آن حوادث می توان به سه فرورفتگی در زمین اشاره نمود. پیامبر- صلی الله علیه و سلم- به ما خبر داده كه آن در نزدیك شدن قیامت روی می دهد. رسول الله- صلی الله علیه و سلم- می فرماید:**إِنَّ السَّاعَةَ لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ قَبْلَهَا عَشْرَ آیَاتٍ فَذَكَرَ الدُّخَانَ وَالدَّجَّالَ وَالدَّابَّةَ وَطُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنُزُولَ عِیسَى ابْنِ مَرْیَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَیَأَجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَثَلَاثَةَ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِجَزِیرَةِ الْعَرَبِ وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ الْیَمَنِ تَطْرُدُ النَّاسَ إِلَى مَحْشَرِهِمْ**[9] (قیامت برپا نمی گردد تا ده نشانه آن نیاید كه عبارتند از:1.دخان2.دجال3.دابه4. طلوع نمودن خورشید از غرب5.نزول عیسی بن مریم - صلی الله علیه و سلم- 6.یأجوج و مأجوج7و8و9. روی دادن سه خسوف[10] كه یكی در مشرق، یكی در مغرب و دیگری در جزیرة العرب روی می دهد10.آتشی كه از یمن خارج می شود و مردم را به سوی مكان قیامت فراری می دهد.) پیامبر- صلی الله علیه و سلم- به ما خبر داده كه این سه خسوف عقوبت پروردگار می باشد كه به خاطر آشكار شدن گناه و معصیت و منتشر شدن آن روی می دهد. در حدیث عائشه -رضی الله عنها- روایت شده كه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- فرمودند:**یَكُونُ فِی آخِرِ الْأُمَّةِ خَسْفٌ وَمَسْخٌ وَقَذْفٌ قَالَتْ قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِینَا الصَّالِحُونَ قَالَ نَعَمْ إِذَا ظَهَرَ الْخُبْثُ**[11] (در آخر این امت خسف، مسخ[12] و قذف[13] روی می دهد. گفتم ای رسول آیا هلاك می شوند در حالیكه در میانشان انسانهای صالح وجود دارد؟ فرمود: بلی هنگامی كه فسق و فجور آشكار می گردد.) خداوند این نشانه را مقدمه ای برای نزدیك شدن قیامت قرار داده تا مردم به سوی هدایتش برگردند و می داند كه مردم بر معاصی و گناهی كه بر آن قرار دارند اصرار می ورزند و از آن باز نمی گردند. پس براستی آنچه خداوند در روز قیامت برای گنهباران آماده كرده كسی طاقت آن را ندارد.
این به خاطر عقوبت پروردگار است اما مكان و وقوع آن را پیامبر در سه مكان بیان می دارد كه خداوند آن مكانها را فرو می برد. مكان اول جزیرة العرب می باشد و منظور از آن همه نواحی آن نیست بلكه بعضی از قبایل آن مورد نظر می باشد همانگونه كه در مسند از رسول الله- صلی الله علیه و سلم- روایت شده كه فرموده اند:**لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى یُخْسَفَ بِقَبَائِلَ فَیُقَالُ مَنْ بَقِیَ مِنْ بَنِی فُلَانٍ**[14] (قیامت برپا نمی گردد تا قبایلی در زمین فرو می روند پس گفته می شود چه كسی از بنی فلان باقی مانده است؟)
و مكان دوم در جهت شرق مدینه می باشد و شكی نیست كه مقصود مكانی در شرق می باشد و همه نواحی آن مورد نظر نیست.
مكان سوم در غرب مدینه قرار دارد و منظور از آن همه نواحی غرب مد نظر نمی باشد. و الله اعلم.
شایسته است كه مسلمانان تمام اهتمام خود را به كار گیرند تا در این مكانهای عقوبت قرار نگیرند و پس اگر كسی دچار این گناهها شود استحقاق این عقوبت ها را دارد. از خداوند سلامت و عافیت را مسئلت داریم.
این یكی از علامت های قیامت است كه وعده آن نزدیك است و این عقوبت پروردگار است كه بر امتی كه اخلاقیات را از بین برده اند و شر و فساد بر آنها غالب گشته است متصور می باشد.


آتش مردم را به سوی مكان قیامت فراری می دهد

از حوادث بزرگی كه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- از آن خبر داده و قبل از قیامت روی می دهد خروج آتش در یمن است كه مردم را به سوی مكان قیامت سوق می دهد. گمان می شود كه آن حد فاصل بین دنیا و آخرت است. آن آخرین علامت قیامت و شدیدترین آن است كه در آن مردم دچار بلا و نارحتی می گردند.
خواننده عزیز با من آن روز را به تصویر بكش كه در آن آتش از عمق دریا بیرون می آید و همه چیز را می سوزاند و ترس شدیدی سواره و پیاده را فرا می گیرد و آنها را به سوی مكان واحدی روانه می گرداند. مسافت های طولانی برای كسانی كه فرار می كنند كوتاه می شود و در تمام شب و روز آن آتش ملازم و همراه ایشان است. و كسانی كه با حالت پیاده فرار می كنند هنگامی كه خسته می گردند و دیگر توان فرار را ندارند آتش از پشت سر آنها را شكار می كند و یكباره می بلعد.
و دلیل بر این حادثه وحشتناك آنچه است كه مسلم در صحیحش از رسول الله- صلی الله علیه و سلم- روایت نموده كه فرمود:**إِنَّ السَّاعَةَ لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ قَبْلَهَا عَشْرَ آیَاتٍ فَذَكَرَ الدُّخَانَ وَالدَّجَّالَ وَالدَّابَّةَ وَطُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَنُزُولَ عِیسَى ابْنِ مَرْیَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَیَأَجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَثَلَاثَةَ خُسُوفٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ بِجَزِیرَةِ الْعَرَبِ وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنْ الْیَمَنِ تَطْرُدُ النَّاسَ إِلَى مَحْشَرِهِمْ**[15] (قیامت برپا نمی گردد تا ده نشانه آن نیاید كه عبارتند از:1.دخان2.دجال3.دابه4. طلوع نمودن خورشید از غرب5.نزول عیسی بن مریم - صلی الله علیه و سلم- 6.یأجوج و مأجوج7و8و9. روی دادن سه خسوف كه یكی در مشرق، یكی در مغرب و دیگری در جزیرة العرب روی می دهد10.آتشی كه از یمن خارج می شود و مردم را به سوی مكان قیامت فراری می دهد.)
اما مكان خروج آن آتش عظیم سرزمین یمن است كه در عمق بندر عدن از دریای سیاه روی می دهد. در صحیح مسلم از رسول الله- صلی الله علیه و سلم- روایت است كه فرمود:**وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قُعْرَةِ عَدَنٍ تَرْحَلُ النَّاسَ** (و آتشی از عمق عدن خارج می شود كه مردم را كوچ می دهد.) و از ابن عمر -رضی الله عنهما- روایت است كه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- فرمودند:** سَتَخْرُجُ نَارٌ مِنْ بَحْرِ حَضْرَمَوْتَ قَبْلَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ تَحْشُرُ النَّاسَ**[16] (آتشی از دریای سیاه قبل از روز قیامت خارج خواهد شد كه مردم را جمع می نماید.) این حدیث دلالت می كند بر اینكه این حشر در دنیا روی می دهد نه در آخرت.
و از آنچه رسول الله- صلی الله علیه و سلم- در بیان این حادثه عظیم خبر داده مراتب حشرشوندگان است. مردم یك مرتبه جمع نمی گردند بلكه حشر نیكوكاران با فاسدان فرق می كند. صالحان سوارانی هستند كه آن را می فهمند و خواهان آن هستند و عابدانی می باشند كه مشمول رحم و فضل پروردگار شده اند و غیر از آنها كسانی كه همراه آنها پشت سرشان سوار شده اند نیز مشمول این رحمت قرار می گیرند.
اما اشرار و مفسدان از كافران و منافقان، ملائكه بر وجوهشان آنها را می كشند و آنها را در آتش می اندازند. در حدیث رسول الله- صلی الله علیه و سلم- آمده است:**أَنَّ النَّاسَ یُحْشَرُونَ عَلَى ثَلَاثَةِ أَفْوَاجٍ فَوْجٌ رَاكِبِینَ طَاعِمِینَ كَاسِینَ وَفَوْجٌ یَمْشُونَ وَیَسْعَوْنَ وَفَوْجٌ تَسْحَبُهُمْ الْمَلَائِكَةُ عَلَى وُجُوهِهِمْ وَتَحْشُرُهُمْ إِلَى النَّارِ**[17] (مردم بر سه دسته حشر می شوند: دسته ای سواره های فهمیده ای هستند و دسته ای دیگر پیاده هایی هستند و بر زمین كشیده می شوند و دسته ای دیگر ملائكه بر وجوهشان آنها را می كشند و به سوی آتش آنها را جمع می نمایند.)
این قسمتی از آن حادثه بزرگ است كه در آن مؤمنان اكرام می شوند و با حالت سواره حشر می گردند و كافران با ذلت و خواری بر وجوهشان حشر می شوند. این حادثه مقدمه ای برای روز قیامت است كه در آن خداوند بندگانش را گرامی می دارد و كافران را ذلیل و پست می گرداند. وصیت پیامبر- صلی الله علیه و سلم- برای كسی كه آن زمان را درك می كند این است كه به سرعت به سوی سرزمین شام خارج گردند. رسول الله- صلی الله علیه و سلم- می فرماید:**سَتَخْرُجُ نَارٌ مِنْ بَحْرِ حَضْرَمَوْتَ قَبْلَ یَوْمِ الْقِیَامَةِ تَحْشُرُ النَّاسَ قَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا تَأْمُرُنَا قَالَ عَلَیْكُمْ بِالشَّامِ**[18] (آتشی از دریای سیاه قبل از روز قیامت خارج خواهد شد كه مردم را جمع می نماید. گفتند ای رسول خدا به ما چه دستور می دهی؟ فرمودند: بر شماست كه راه شام را بگیرید و گروه مردم را به آن ملزم كنید زیرا با این كار از رسیدن آتش محفوظ می مانید زیرا ملائكه تنها آن را حفظ می كنند.)


و صلی الله علی سیدنا محمد و علی آله و صحبه و سلم

تألیف: محسن قاسم درویش فخرو(رحمه الله)
مترجم:عبدالسلام




 ________________________________________
 [1] رواه بخاری
 [2] متفق علیه
 [3] رواه مسلم
 [4] رواه مسلم
 [5] رواه أبو داود وصححه الشیخ الألبانی
 [6] انعام 158
 [7] رواه مسلم فی صحیحه
 [8] انبیاء 96
 [9] رواه مسلم
 [10] فرورفتگی كه در زمین به وجود می آید را خسف می گویند.
 [11] رواه ترمذی و صححه البانی
 [12] تغییر در خلقت را مسخ می گویند.
 [13] در شرح ترمذی گفته شده كه مراد از آن باریدن سنگ می باشد.
 [14] رواه امام احمد
 [15] رواه مسلم
 [16] رواه احمد و ترمذی
 [17] رواه احمد
 [18] رواه احمد و ترمذی
 [19] رواه مسلم
 [20] ‏‏ مائده 105
 [21] رواه مسلم
 [22] رواه بخاری
 [23] نساء140

  • صدرا آپ
  • پول فا
  • کارت شارژ همراه اول